سرویس: فرهنگی ۱۱:۱۰ - چهارشنبه ۰۱ خرداد ۱۳۹۲

از آغاز اکران تلفن همراه رئیس‌جمهور تا هزارمین پخش آژانس شیشه‌ای

ذره‌بین فرهنگی: از یکسو ما شاهد بیشترین سانسور و فشار بر رسانه‌ها در غرب هستیم و از سوی دیگر، سطح آزادی بیان آنچنان در ایران بالاست که صدای بعضی‌ها را درآورده، چون معتقدند این سطح از آزادی، باعث شده برخی‌ها به مقدسات مردم توهین کنند.   «تلفن همراه رئیس‌جمهور، سندی بر آزادی بیان در ایران» […]

167197_925ذره‌بین فرهنگی: از یکسو ما شاهد بیشترین سانسور و فشار بر رسانه‌ها در غرب هستیم و از سوی دیگر، سطح آزادی بیان آنچنان در ایران بالاست که صدای بعضی‌ها را درآورده، چون معتقدند این سطح از آزادی، باعث شده برخی‌ها به مقدسات مردم توهین کنند.

  «تلفن همراه رئیس‌جمهور، سندی بر آزادی بیان در ایران» محسن علی‌اکبری به‌عنوان یکی از اعضای شورای عالی سینما که اکنون فیلم «تلفن همراه رئیس‌جمهور» را به‌عنوان یک طنز سیاسی در حال اکران دارد، در پاسخ به این پرسش خبرنگار ایسنا که «آیا عرصه فیلم‌سازی و کار هنری می‌توان خط قرمز‌ها را از طریق آیین‌نامه اعلام کرد؟»، گفت: اصلاً قرار نیست که آیین‌نامه بدهند. یک ایرانی دوست دارد اتاق خوابش به تصویر کشیده شود؟ این می‌شود فرهنگ غربی. ما اگر با توجه به فرهنگ کشور خودمان و منطقه صحبت می‌کنیم، اصلاً مشکل‌مان بحث‌های این‌چنینی نیست. خط قرمزی که می‌گوییم، خط قرمز کلان نظام است. مثلاً می‌گویند خط قرمز مقام معظم رهبری، قانون اساسی و دین است، نه بیشتر. کسی نمی‌گوید تو حق نداری رئیس‌جمهور را زیر سوال ببری یا فلان وزیر و وزارت‌خانه را به چالش بکشی، این‌ها اصلاً خط قرمز نیست، اما با فرهنگ خودت صحبت کن، یعنی فرهنگ ایران.

ذره‌بین فرهنگی: یکی از مهمترین و بیشترین اتهاماتی که از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی تا الان توسط دشمنان نظام جمهوری اسلامی بر آن وارد شده، ادعای بی‌اساس نبود آزادی بیان است. در حالی که از یکسو ما شاهد بیشترین سانسور و فشار بر رسانه‌ها در غرب هستیم و از سوی دیگر، سطح آزادی بیان آنچنان در ایران بالاست که صدای بعضی‌ها را درآورده، چون معتقدند این سطح از آزادی، باعث شده برخی‌ها به مقدسات مردم توهین کنند. (مثل اتفاقات دوران اصلاحات) با این وجود اسناد و شواهد مختلفی وجود دارد که نشان می‌دهد در جمهوری اسلامی، آزادی بیان وجود داشته و کیفیت مطلوبی نیز دارد. نمایش فیلم‌هایی مانند “تلفن همراه رئیس‌جمهور” خود یکی از هزاران سند این ادعاست.

و باز، آمار کاملاً حساب شده‌ و دقیق سرانه‌ی مطالعه در ایران

به گزارش «نسیم»، علی اسماعیلی، سرپرست معاونت فرهنگی وزیر ارشاد، سرانه مطالعه‌ کتاب برای هر فرد ایرانی را ۱۸ دقیقه و ۴۵ ثانیه اعلام کرد. وی ضمن بیان این مطلب افزود: در آغاز انقلاب ۱۰۰۰ عنوان کتاب در کشور منتشر می‌شد، سال ۱۳۹۱ این تعداد به ۶۰ هزار عنوان افزایش یافت. از ابتدای انقلاب تاکنون ۸۲۱ هزار عنوان کتاب به چاپ رسیده که ۱۵۱ هزار از این تعداد در حوزه دین بوده است. سه میلیون نسخه از ۴٫۵ میلیون نسخه خطی در جهان متعلق به ایران است. ایشان همچنین مدعی شد: ایران در زمینه مطالعه جزو پنج کشور اول دنیا محسوب می‌شود!

ذره‌بین فرهنگی: گویا قرار نیست آمار سرانه‌ی مطالعه در کشور سر و سامانی گرفته و تکلیفش، یکبار برای همیشه معلوم شود. امروز فلان مدیر مربوطه مصاحبه می‌کند و یکسری عدد و رقم در این خصوص می‌گوید. فردا یک مدیر مربوطه‌ی دیگر میتینگ می‌دهد و آمار دیگری به سر زبان‌ها می‌اندازد. از قضا، همه‌ی عددها هم دقیق. از شدت دقت یاد عقربه‌ی ساعت می‌افتی. اما از این حرف‌ها گذشته، باید به این مسئله دقت کرد که آمار و ارقام یک چیز می‌گوید، درک کلی مردم نسبت به این موضوع، یک چیز دیگر. واقعیت این است که چه بخواهیم چه نخواهیم، ما ایرانی‌ها، به معنی دقیق کلمه کتاب خوان نیستیم و تا مشکلات زیربنایی این مسئله حل نشود، آمار و ارقام ارائه شده در این رابطه غیرواقعی جلوه می‌کند.

اقدام مثبت دیگری از سوی دفتر مطالعات جبهه‌ی فرهنگی انقلاب اسلامی

به گزارش خبرگزاری نسیم، دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی برای تصویرسازی روی جلد دفترچه‌های تحریر ایام در موضوعات مختلف، پیرامون گفتمان انقلاب اسلامی اعلام فراخوان داد. موضوعات این فراخوان شامل: الف) پیشرفت‌های علمی، ب) پیشرفت‌های نظامی، ج) وقایع انقلاب، د) سبک زندگی، ه) مساجد و مناسبت های مذهبی، ز) سریال ها و فیلم های انقلابی و ماندگار، ح) معرفی نمادهای اقلیم فرهنگی و ط) جهان اسلام است.

ذره‌بین فرهنگی: با وجود ده‌ها نهاد و سازمان فرهنگی-هنری که مسئول ترویج فرهنگ انقلاب اسلامی هستند، دفتر مطالعات جبهه‌ی فرهنگی انقلاب اسلامی از برجستگی ویژه‌ای برخوردار است. زیرا این دفتر کاملا غیر دولتی بوده و با یک انگیزه‌ی انقلابی شکل گرفته است. از طرف دیگر، با وجود محدودیت‌های فراوان بودجه‌ای و امکاناتی، تا به حال تولیدات قابل توجهی داشته است. اما شاید مهمترین ویژگی این دفتر را باید در ورود ایشان به حوزه‌هایی دانست که کمتر نهاد فرهنگی به آن ورود کرده. به طور مثال ورود به عرصه‌ی فیلم‌سازی و مستندسازی با رویکرد انقلاب اسلامی که در جشنواره‌ی عمار نمای ویژه‌ای یافت یا همین اقدام فوق در خصوص تصویرسازی با موضوعات مربوط به گفتمان انقلاب اسلامی و مقاومت، از جمله‌ی این اقدامات است.

آژانس شیشه‌ای، پیش به سوی رکورد هزارمین پخش!

به گزارش ایسنا، شنبه شب (۲۸ اردیبهشت‌ماه) باز هم شبکه نمایش «آژانس شیشه‌ای» را نمایش داد؛ درست است که تلویزیون گاهی با فیلم‌های تکراری‌اش مخاطب را از بالا و پایین‌کردن چندین کانال خود کلافه می‌کند اما به‌یقین باید گفت که «آژانس شیشه‌ای» یک استثناست. هنوز هم افرادی هستند که «آژانس…» را برای هزار و یکمین مرتبه با لذت می‌بینند و با «این وسط گوشت قربونی عباسه» و «مو سر زِمین بودُم با تراکتور. بعد جنگم رفتُم سر همو زمین بی‌تراکتور» به تاملی عمیق فرو می‌روند. شاید آمار دقیقی از تعداد نمایش‌های این شاهکارِ حاتمی‌کیا در تلویزیون در دسترس نباشد اما زمانی یکی از کارشناسان سینما به شوخی می‌گفت: «من روی ۱۰۰۰ تا شرط می‌بندم؛ امکان ندارد کمتر از هزار بار تلویزیون نمایشش داده باشد». او البته خودش ادامه می‌داد: «احتمالا من “آژانس…” را ۱۰۰۱ بار دیده‌ام چون زمان اکرانش سینما هم رفته بودم!»

ذره‌بین فرهنگی: به نظر می‌رسد در موفقت فیلم آژانس شیشه‌ای عللی موثرند که به راحتی نمی‌شود از قیدشان گذشت. دغدغه‌ی کارگردان و عوامل تولید این فیلم سفارشی نیست، بلکه از دل آنها برآمده و به همین دلیل، بر دل‌ها می‌نشیند. این فیلم فرم خوبی دارد. هنوز هم که هنوز است، خوش‌ساختی آن بیننده را جذب می‌کند. از آن گذشته، محتوای فیلم بسیار فاخر بوده و علاوه بر خالی بودن از زواید اضافی، برخاسته از واقعیت‌های جنگ، آدم‌های جنگی و جامعه‌ی آن روزهاست. و البته دلایل دیگری که از ذهن ما دور است ولی اهل فن باید به رعایت آنها بپردازند تا آژانس‌های شیشه‌ای متعددی در سینماهای ما اکران شود.

پاسخ دهید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.

سوال امنیتی: