سرویس: یادداشت روزانه ۱۶:۵۴ - چهارشنبه ۰۸ اسفند ۱۳۹۷

برای مادر های روی زمین

نامش فاطمه بود.

روزهای سرد زمستان در تقویم سال ورق خورد و به هفتم اسفندماه که رسید در برابر عظمت این روز ایستاد.

روزهای سرد زمستان در تقویم سال ورق خورد و به هفتم اسفندماه که رسید در برابر عظمت این روز ایستاد.

نامش فاطمه بود
واژه ای خوش آوا و ترکیب شده از حروفی زیبا.
دردانه ی نبی اسلام بود و چراغ خانه ی خدیجه.
علی (ع) به عظمتش سوگند میخورد و فرزندانش به مهربانیش می بالیدند.
و به راستی که واژه ی مادر در کنار نام فاطمه ترکیبی ست که می توان در زلال حروفش دریای عشق را دید.
می توان در «میم» مادر محبت فاطمه به فرزاندنش را
در استواری «الفش» قامت ایستاده در طوفان سختی را
در «دال» آن دنیایی از شوق را
و در «ر» آن رویای صداقت را نظاره کرد
و به راستی کدام واژه را می شناسید که قلب با شنیدنش جور دیگری بتپد
و مغز جور دیگری بیندیشد
و تک تک سلول ها در آهنگ عشق او بنوازند و بدن از محبت و فداکاری هایش به وجد بیاید؟
مادر واژه نام آشنایی که در غریبی روزهایش بر صندلی خاطراتش تکیه میکند و بر زبانش دعای خیری جاری میشود تا به دریا برساند فرزندی را که هرچقدر نیکی کند در برابر محبت او همچون ذره ای ناچیز است.

نویسنده:شقایق اسماعیلی

همچنین بخوانید:

پاسخی بگذارید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.